L’ecriture masculine

Nije novost da zahvaljujući tehnologiji u ovom trenutku čak i plemena na Novoj Gvineji mogu, ako hoće, raspravljati o tome je li Renee Zellweger izgledala bolje prije ili nakon operacije. Ono što uvijek iznova začuđuje jest da su čak i plemena na Novoj Gvineji spremna raspravljati o tome. Zašto? Zato što taj interes proizvode prije svega muškarci, a interes proizlazi iz tajne i slatke sklonosti prema osobitom vandalizmu usmjerenom na žene.

U mnogim mjestima bivše Jugoslavije viđala sam plakate koji bi najavljivali koncert kakve lokalne pjevačice. Lice pjevačice na plakatu bilo je redovito nagrđeno brkovima, osmijeh zacrnjenim zubima, a brada dlakama. Ispred nosa zgođušne pjevačice promicao bi leteći penis. Taj leteći penis trebao je izražavati najdublje erotske fantazije ljepotice s plakata. A zapravo je – zajedno s brkovima, zacrnjenim zubima i dlakama na bradi – leteći penis bio slatka erotska fantazija muškarca, u ovom slučaju nekog anonimnog provincijskog vandala.

via Žene sa Interneta

Gde smo, Beograde?

Živana Stanković, Romkinja koja je izgubila troje dece u požaru, ostaje u pritvoru, i svi su izgledi da će biti osuđena na nekoliko godina (najviše 8). Sasvim je uverljivo da je kriva za „nebrigu“ jer je u kartonskoj kutiji u kojoj je živela sa petoro dece grejala svoju porodicu svećom, istovremeno i zaštitom od pacova. Sveća je pala, sve se zapalilo. Okolnosti, olakšavajuće i otežavajuće, oceniće sud, u koji nemam nameru da sumnjam unapred. Mi ostali, posmatrači, možemo do mile volje da procenjujemo, odmeravamo i rezoniramo o sudbini grupe (Romi), sudbini žene u toj grupi, sudbini dece u toj grupi, i tako dalje. Živanina preživela beba možda će u državnoj brizi biti sitija, čistija i očešljanija. U međuvremenu, stotine i hiljade takvih, ispalih iz sistema, administracije i života, živi na rubovima, ali i u srcu grada. U ovome slučaju, teško je prići naselju u kojem SVI žive kao Živana Stanković, jer ima mnogo blata. Možda sačekati dok se blato ne smrzne?

No uopšte nije reč o tome kako smiriti, racionalizovati, ne izazivati još veću mržnju – to je već uveliko postignuto. Tačnije, sudbinu Živane Stanković, njene dece i njenih suseda smo komotno prepustili onoj grani vlasti i onom delu države za koji mislimo da još uvek funkcioniše. Sve su druge priče o odnosu sudstva i građana dobre za objavljivanje, poneke i za angažovanje, jedino one o Romima nekako baš nisu. Posebno o ovoj, najtragičnijoj od svih Romkinja.
http://pescanik.net/gde-smo-beograde/

via Žene sa Interneta

Gde se pravi istorija, tu žena nema | Peščanik

“Većim delom istorije NEZNANI JUNAK je bio žena. ”

“Kako su realni Prajd, negove poruke i simboli ostali neispraćeni i neshvaćeni, u ostatku ovog teksta se neću baviti hrabrim ženama i muškarcima koji su organizovali i izveli Prajd 2014, već pričom koju je Srbija o ovom događaju samoj sebi ispričala. Ta priča nije iz prve ruke i nema utemeljenja u realnim događajima, ali će se ipak lako pamtiti, prepričavati i o obletnicama brzo osvežavati.

To je zato što ta priča, za raziku od istine, ima jedan ključni element koji objedinjuje sve dobre priče o našoj istoriji – u njoj postoje samo muškarci.”

via Žene sa Interneta

50 nijansi sive: Pravo na abortus u Hrvatskoj — Sa stavom — Libela

Pravo na pobačaj temeljno je žensko pravo koje je u Hrvatskoj 2014. godine moguće ostvariti uz puno novaca, snažan želudac i odgovarajuću geo-lokaciju: cijene pobačaja se drastično razlikuju, na pitanja o pobačaju se odgovara s gnušanjem i dio ginekologa/kinja odbija ga izvršiti (u nekim bolnicama i svi/e ginekolozi/kinje, iako je to zakonom nedozvoljeno), dok nadležno Ministarstvo nije upoznato sa situacijom.

via Žene sa Interneta

Teorija koja Hoda u okviru projekta Ilegalni bioskop i programske linije “Radna žena” poziva Vas na projekciju sa diskusijom o filmu, i razgovorom sa specijalnom gošćom Juliet Jacques:

JUSTIN, 2010, r. Ian McDonald
predstavlja: Juliet Jacques

ponedeljak, 13. oktobar u 19h
Magacin, Kraljevića Marka 4

Dokumentarac rađen na temu The Justin Campaign (2005 – 2011), prve veće i uspešne kampanje protiv homofobije u fudbalu koja je iz Brightona izrasla u veliku nacionalnu a zatim i internacionalnu kampanju “Football vs. Homophobia”. Pokrenuo ju je umetnik Jason Hall, u spomen na Justina Fashanua, prvog i jedinog profesionalnog autovanog gej fudbalera u svetu, koji je popustio pod pritiskom društva i medija i tragično okončao svoj život. Na dan njegova rođenja ustanovljen je međunarodni dan suprotstavljanja homofobiji u fudbalu, sa svrhom podizanja svesti o prevalenciji homofobije u najomiljenijem sportu na svetu i podsticanja klubova da svoju potporu na taj dan iskažu isticanjem prigodnih obeležja.
Film će predstaviti suosnivačica The Justin Campaign, Juliet Jacques, ugledna transrodna spisateljica, novinarka i kritičarka za polje umjetnosti i sporta (za Guardian i New Statesman). Nakon filma održaće se razgovor sa Juliet koji će voditi Željko Blaće, suosnivač Multimedijalnog instituta u Zagrebu i pokretač queer sportske zajednice u Hrvatskoj.
Projekcija se održava povodom “FARE Action weeks” – dvonedeljne kampanje koja na grassroot nivou promoviše anti-rasizam, anti-seksizam, anti-hom/trans-fobiju u fudbalu.https://www.facebook.com/events/1501283616817823/?ref=25&sid_reminder=678753219593109504

via Žene sa Interneta